Atlas psów - lista ras: Jamnik Długowłosy Standardowy

Jamniki długowłose standardowe dość znacznie różnią się między sobą dlatego opis typowego charakteru będzie, z konieczności, pewnym uogólnieniem.
W porównaniu z jamnikami krótkowłosymi i szorstkowłosymi jamniki długowłose są spokojniejsze, łatwiejsze w układaniu, obdarzone mniejszą pasją łowiecką. W porównaniu z miniaturami i jamnikami króliczymi są cichsze i mniej ruchliwe.
Szalenie ważny jest zakup szczeniaka z hodowli dbającej o dobrą psychikę i socjalizację szczeniąt. Pies z typową, dobrą psychiką lubi ludzi i inne psy, nie jest zbyt hałaśliwy, lubi pieszczoty, jest wrażliwy i czuły. Jego aktywność jest na tyle duża, że spacery nie mogą się ograniczać tylko do dreptania wokół bloku. Ta rasa nie jest niszczycielska w mieszkaniu i właściciel może zostawić psa na kilka godzin dziennie samego, jednak przynajmniej 2-3 razy w tygodniu należy uszczęśliwić jamnika długim spacerem, a najlepiej wyprawą poza miasto.
Psy te są bardzo inteligentne i uczone metodami pozytywnymi uczą się naprawdę szybko. Ale są indywidualistami, więc często „głuchną” na rozkazy, jeśli kolidują one z ich planami. Tę samodzielność w podejmowaniu decyzji właściciel musi po prostu lubić. Samce czasem lubią dominować, więc warto pamiętać, że pozwalanie psu na wszystko nie czyni go szczęśliwym.
U każdego jamnika łatwiej, czy trudniej, ale można rozbudzić pasję myśliwską, trzeba jednak być świadomym, że nawet jednokrotne rozbudzenie tej pasji (np. przez poddanie psa konkursom myśliwskim) oznacza, że już nigdy nie zdołamy jej stłumić. Psy z rozwiniętym instynktem łowieckim stają się znacznie ostrzejsze, pobudliwe, hałaśliwe i nieposłuszne. Dlatego osoby niepolujące powinny raczej unikać sytuacji w których instynkt myśliwski może się ujawnić.

Jamniki długowłose standardowe są rasą zdrową i długowieczną. Rzadko nękane są przez typową jamniczą dolegliwość – dyskopatię (uwarunkowania genetyczne niektórych linii). Jednak, ze względu na specyficzną budowę nie powinny biegać po schodach – szczególnie w wieku do 1 roku.

Nadają się na towarzyszy starszych dzieci, którym można już wytłumaczyć, że jamnik nie jest zabawką do noszenia i miętolenia. Może być pierwszym psem, ale niedoświadczony nabywca powinien, jak w przypadku każdego innego psa – starać się dowiedzieć czegoś o nim, przeczytać dobrą literaturę fachową i nie traktować jamnika jako dodatku do wyposażenia domu. Właściciele ogródków zapewne będą musieli polubić „prace ziemne” jamników.

Jamnik bezproblemowo dzieli dom z kotem i innymi niedużymi psami, ostatecznie z psami dużymi, ale bardzo spokojnymi. Osoby dbające o idealną czystość powinien zadowolić typ włosa tej rasy – wbrew pozorom najłatwiej taką właśnie sierść usunąć odkurzaczem z dywanu, linienie nie jest obfite a psi fryzjer i wydatki nań zbędne.