Atlas psów - lista ras: Owczarek francuski Beauceron

 

Owczarek francuski Beauceron


Dane ogólne
Długość życia: 14-16 lat
Pies wzrost: 65-70 cm
Pies waga: ok. 50 kg
Suka wzrost: 61-68 cm
Suka waga: ok. 30 kg


Informacje o rasie
Opis rasy »
Hodowcy »
Reproduktory »
Ogłoszenia - szczeniaki/psy »
Porady i artykuły »
Mini galeria
Galeria zdjęć »
Filmy »

Cechy tej rasy:



Wzorzec rasy:
Owczarek francuski Beauceron

Wzorzec FCI Nr 44
Kraj pochodzenia: Francja
Patronat: FCI
Data opublikowania obowiązującego wzorca: 29.12.2001
Użytkowość: Pies pasterski stróżujący
Klasyfikacja FCI:
Grupa I
Sekcja 1- Psy pasterskie z próbą pracy

RYS HISTORYCZNY: Od końca 19 wieku zaczęto nazywać psem z Beauce, Beauceronem i Bas-Rouge dawno znaną rasę owczarka francuskiego francuskiego krótkiej sierści i zazwyczaj przycinanych uszach. Dzięki podpalaniu, szczególnie na łapach, pies był nazywany Bas-Rouge, czyli w "Czerwonych Pończochach". Tułów ma zazwyczaj czarny podpalany, choć bywają także psy szare lub zupełnie czarne, a nawet całe podpalane. Psy te słynęły ze zdolności do pilnowania stad owiec.

OGÓLNE WRAŻENIE: Beauceron jest psem dużym, solidnie zbudowanym, silnym, dobrze umięśnionym, ale nie ociężałym.

WAŻNE PROPORCJE: Pies proporcjonalny we wszystkich wymiarach. Długość ciała od końca łopatki do końca pośladków powinna być lekko większa od wysokości w kłębie.
Głowa długa, 2/5 wysokości w kłębie. Szerokość czaszki i wysokość głowy są niewiele mniejsze od połowy długości głowy. Czaszka i kufa tej samej długości.

ZACHOWANIE I CHARAKTER: Pies bezpośredni i bez strachu.
Wyraz szczery, bez złośliwości, lęku, niepokoju.
Beauceron powinien być odważny i pewny siebie.

GŁOWA: Jest dobrze rzeźbiona z harmonijnymi liniami. Widziane z boku linie czaszki i kufy są rozsądnie równoległe.

CZĘŚĆ MÓZGOWA:
CZASZKA: Płaska lub lekko zaokrąglona. Bruzda medialna lekko podkreślona, guz potyliczny widoczny na szczycie czaszki.
STOP: Mało podkreślony, w tej samej odległości od szczytu czaszki i od końca nosa.
CZĘŚĆ TWARZOWA:
NOS: proporcjonalny do kufy, dobrze wykształcony, zawsze czarny, nigdy nie rozszczepiony.
KUFA: nie może być wąska ani szpiczasta.
WARGI: zwarte, zawsze dobrze pigmentowane. Górna warga powinna zakrywać dolną bez "luzów". Wargi powinny tworzyć lekko zaznaczoną kieszonkę, która nie może obwisać.
UZĘBIENIE: Uzębienie silne, nożycowe.
OCZY: Oczy umieszczone poziomo, lekko owalne. Tęczówka powinna być kasztanowa, w żadnym przypadku nie jaśniejsza niż ciemnoorzechowa, nawet jeżeli podpalania są jasne. Dla odmiany arlekin dopuszcza się oczy różnobarwne.
USZY: Wysoko osadzone, Jeżeli są przycięte stoją prosto nachylone lekko do przodu, ale nie zbieżnie ani rozbieżnie. Dobrze noszonym uchem jest takie, którego środek przechodzi przez linię będącą przedłużeniem boków szyi. Uszy nieprzycinane są w połowie podniesione, nie opadnięte. Powinny być spłaszczone i dość krótkie. Długość nieprzycinanego ucha powinna być równa połowie długości głowy.
SZYJA: Dobrze umięśniona, dobrej długości, harmonijnie osadzona na łopatkach.

KORPUS:
GRZBIET: prosty, lędźwie krótkie, szerokie i dobrze umięśnione. Zad lekko nachylony.
KŁĄB: dobrze zaznaczony. Przekrój klatki piersiowej powinien być większy od wysokości w kłębie o co najmniej 1/5. Klatka piersiowa sięga aż do łokcia. Jest szeroka, wysoka i długa.

OGON: Cały, noszony nisko, sięga co najmniej do stawu skokowego, bez odchyłów na boki. Lekko zakrzywiony na kształt litery "J" w ruchu ogon może być podniesiony, nie wyżej jednak niż linia grzbietu.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Równoległe do siebie widziane zarówno z przodu, jak i z boku.
ŁOPATKI: skośne i średnio długie.
PRZEDRAMIĘ: umięśnione.
STOPY: silne, okrągłe, zwarte, pazury zawsze czarne. Poduszeczki twarde, ale sprężyste.

KOŃCZYNY TYLNE: Równoległe do siebie widziane zarówno zarówno przodu, jak i od tyłu.
UDO: duże i umięśnione.
PODUDZIE: silne, nie sięgające zbyt blisko ziemi. Staw skokowy usytuowany na 1 wysokości psa w kłębie, tworzy z podudziem kąt wyraźnie rozwarty. Śródstopie prawie pionowe, lekko z tyłu w stosunku do końca pośladków.
STOPY: silne, okrągłe zwarte.
WILCZE PAZURY: Beaucerony tradycyjnie zachowały podwójny wilczy pazur, który tworzy jak gdyby "kciuk", wyraźnie wydzielony, dość blisko stopy.

CHÓD: Miękki i sprężysty. Całe ciało porusza się harmonijnie. Owczarek z Beauce powinien mieć kłus wydłużony z dużym wykrokiem.
SZATA:
WŁOS: Sierść na głowie krótka. Włos silny, krótki, gruby, twardy i położony na ciele, długość: 3-4cm. Pośladki i spód ogona obowiązkowo lekko frędzlowate. Podszerstek krótki, delikatny, gęsty i puszysty. Preferowany w mysim kolorze. Bardzo zwarty, niewidoczny spod warstwy okrywającej.

UMASZCZENIE"
a) CZARNY-PODPALANY
Kolor czarny nie może być spłowiały, podpalania powinny być wiewiórcze. Występowanie czerwonych znaczeń: plamy nad oczami, na bokach pyska malejące stopniowo na policzkach, nigdy nie osiągające spodniej strony ucha. Na klatce piersiowej (przedpiersiu) preferowane dwie duże plamy na gardle, pod ogonem, na kończynach, wyraźne na dole, zanikające stopniowo ku górze. Nie powinny obejmować więcej niż 1/3 kończyn, dochodzą nieco wyżej po ich wewnętrznej stronie.
b) ARLEKIN
Kolor szary i czarny z podpalaniem, szata po części szara i czarna, plamy ładnie rozłożone, niekiedy z przewagą czarnego nad szarym. Rozkład podpalania taki sam jak dla odmiany czarnej.


WZROST:
Psy 65-70 cm w kłębie. Suki 61-68 w kłębie.

WADY: Każde odchylenie od podanego wyżej wzorca jest wadą, ocenianą stosownie do stopnia odstępstwa od wzorca.

WADY ELIMINUJĄCE:

· Pies agresywny lub bardzo lękliwy
· Wielkość wykraczająca poza limit standardu
· Zbyt lekki szkielet, oko zbyt jasne lub różnobarwne (nie dotyczy arlekinów)
· Nos rozłupany, koloru innego niż czarny, z plamami depigmentacji
· Zgryz wadliwy z utratą kontaktu, brak 3 lub więcej zębów (P1 nie są brane pod uwagę)
· Uszy nieprzycinane całkowicie stojące i sztywne
· Tylne kończyny nadmiernie odchylone do tyłu (z przeprostem)
· Wilcze pazury pojedyncze lub ich całkowity brak na kończynach tylnych
· Ogon skrócony lub zawinięty na plecy
· Szata: kolor i faktura inne niż zdefiniowane w standardzie, całkowity brak podpalania, sierść najeżona, potargana, wyraźna biała łatka na piersi. Dla odmiany arlekin: za duża szarego koloru; po jednej stronie czarny, po drugiej szary; głowa cała szara.

UWAGA!
Samce powinny mieć w mosznie dwa normalnie rozwinięte jądra.
Małgorzata Bartoszewska - Kujawa
"Beauceron - Hodowla Mon Ami de Toujours".


Mini galeria